ديشب داشتم عكساي قديمي برو بج دانشگاه و نگاه مي كردم. كلي دلم گرفت! يادم به صميميت و رفاقت بينمون افتاد و هزار بار به خودم لعنت فرستادم كه چرا اينقدر ماجراجويي؟

كه به دوستاي قديمي وفا نكردي و همه رو تنها گذاشتي و اومدي اينجا....؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خود كرده را تدبير نيست... اين شعر و همون وقتا گفتم يه روزي كه حضور دوستانم سنگ صبوري بود براي درد هايم

يكي مي گفت تو آسمون هر چي بخواي ستاره هست

براي درد خستگي هميشه راه چاره هست

سنگ سياه كوه غم منتظر دستاي توست

حرف تو همت تو آيينه ي فكراي توست

تا سنگ كوه و نشكني اسير غم ها مي موني

اسير غم ها كه بشي خسته و تنها مي موني

خستگي و دلبستگي دست كه به دست هم دادن

طاقت دل تموم ميشه! دلبستگي ها زيادن

نذار كه كوه غم يه هو سايه بشه رو زندگيت

نذار كه ديو غم بياد جون بگيره با خستگيت

شيشه ي عمرشو بزن به سنگ مرمر اميد

او نوقت تو هم پيش خدا ايشالله مي شي رو سفيد

يكي يكي قصه مي گفت از شهر غم از آدماش

مي گفت تو آسمون دل خورشيد مياد يواش يواش

مي گفت كه صبر و حوصله شرط رسيدن دله

راه رسيدنش ولي هميشه غرق مشكله

حالا يكي كه مثل من قصه ي پر غصه داره

دلش پر از شكايته تو زندگيش بد مياره...

حيفه حريف غم نشه خسته بشه تو پيچ و خم

حيفه كه آسمون براش همش بباره اشك غم

...

سنگ صبور! سنگ صبور! باز تو صبوري من صبور

قصه ي پر غصه مو من پيش تو مي كنم مرور

يه كاري كن كه نشكنم از اين همه غصه و غم

سنگ سياه غصه رو با دست خالي بشكنم....

......................................................................................................................

آخ كه چقدر سخته باور كردن بديها!

چقدر سخته ..........................

چيزي براي گفتن نداشتم جز اين شعر قديمي!!!!!!!!

مثل باران زده ها خیس ونمور

پیش چشم تو دلم می لرزید

حرفی انگار ته چشم ترت

زیر و بم می شد و سر می دزدید

دل رویا زده ام خسته و زار

مضطرب بودو تو را می پرسید

مثل یک قایق بی پارو باز

سر به دیوار دلت می کوبید

باز از این قایق سرگشته و مست

دل طوفان زده ا ت می ترسید

نه! به کار تو دلم کار نداشت!

نه! به چشم تو نبستم امید!

عاشقم بر همه عالم و تو هم

جزئی از عشق منی بی تردید!

اصلا مهم نيست اين كلمه پدر مادر داره يا نه؟ يا اينكه خيلي وقته حمومم نرفته و خيلي كثيفه! ولي مهم تر از همه اينه كه به خاطرش من ديشب ساعت 3 خوابيدم و الان خيلي خوابم مياد! بدتر از همه كلاس 8 صبح  دكتر روئين بود كه از اول تا آخرش خميازه كشيدم و بس!

جالب تر از همه اينكه ديشب هم اتاقيمم از ترس حرف سياسي زدن همون موقع صدقه داده كه بلايي سرش نياد!

حالا هي ميگم حرف سياسي نزنيد واسه همينه ديگه....

بدبخت ميشيد آخرشا!!!!!!!!!!

گفتم كه منم آيه ي ترديد همين جاست!

گفتند كه ديوانه شدي؟ هان! برو از شهر

گفتم كه نه اينجا كه دلم در همه دنياست

....

من در طلب علم ازل تا به ابد مست

حرفي نزدم كه از همه كس زمزمه برخاست

هان بند بزن بر لب خود هيچ مگو تو!

آخر تو واين زمزمه ها؟ آينه پيداست!

يك ديد بزن بر همه جا دورو برت نيست

يك آيه ي ترديد! وجود تو معماست!

تو نفس نفس بر این دل هوسی دگر گماری

چه خوش است این صبوری! چه کنم ؟ نمی گذاری!

تو از و نمی گریزی! تو بدو همی گریزی!

غلطی غلط از آنی که میان این غباری!

بنمایمت سپردن دل اگر دلم بخواهد

دل خود بدو سپردم هم از او طلب تو یاری!

مولانا

از ين به بعد يادم باشه با هر آدمي مثل خودش حرف نزنم! مثل خودم حرف بزنم!

من كه پشت پا زدم به هر چه هست و نيست

تا كه كام او ز عشق خود روا كنم

لعنت خدا  به من اگر به جز جفا

زين سپس به عاشقان با وفا كنم

آخه می دونید چی شده؟! با اینکه پیش نیاز هندسه رو نگذروندم ولی امروز سر کلاس حل تمرین حرف معلم و تایید کردم اونم نه گذاشت نه برداشت گفت تو که گفتی توپولوژی نگذروندی پس چه جوری میگی آره؟ منم با اعتماد به نفس روی فضای دو بعدی مثال زدم اونم قبول کرد ! واسه همین به خودم امیدوار شدم. حالا هم میخام شعر نسبیت خاص و با اینکه یه بار دیگه تو یکی از پست ها گذاشتمش بازم براتون بنویسم:

نسبیت خاص

صدای حوصله را پیچ در پیچ می ترکاند

و سر می رود از لب جویبار زمان

شاید جایی از جاری بودنش کمتر

شاه راه تکرار را تجربه کند

و تقسیم میشود در ریشه های مداوم

بی آن که بداند

زمان و مکان

تنها در این فرصت کوتاه است که با هم غریبه اند

دوستون دارم

شاد باشید و آزاد

از بند غم و مکر دنیا

از ما گذشت نیک و بد

اما تو روزگار! فکری به حال خویش کن!

این روزگار نیست!...

دلم واسه خیلی چیزا تنگ شده! واسه نوشتن ساده و صمیمی توی یه دفتر خط دار! واسه سرو صدا کردن برای داشتن بهترین ها! واسه قدم زدن تو حیاط دانشگاهی که از در و دیوارش آدم می باره! اینجا حال و هواش خیلی با دانشگاه قبلی فرق میکنه! اصلا کسی به فکر این نیست که ...!

همه سرشون تو کتاب و جزوه جا مونده!

اینجا فقط باید درس بخونی! اصلا همه چیز اینجا خوبه ! جایی برای اعتراض نمونده...!

یه چیز دیگه هم می خوام بگم:

....

همیشه آدم با دیدن چیزای جدید غافلگیر میشه! مث دانشگاه جدید خوابگاه جدید شاید هم اساتید جدید!

ولی آدما از یه چیزای دیگه هم بد جور غافلگیر میشن مث دوستای قدیمی که همدیگه رو فراموش کردند!

مث خیلی از اونایی که ...

بی خیال بابا! باید خوشحال بود! از دنیایی که آدماش هر روز دارن از هم دورتر میشن!!!!!!

شاد باشید و آزاد!

از بند غم و مکر دنیا!

اینم یه تصویر قشنگ از حیاط دانشگاه!

آقای مهم نیست خیلی وقته پیدا شده

حالشم خوبه!

در ضمن از حضور همه ی دوستای خوبم که سر میزنن تشکر می کنم. همینطور از شما...!

" آقای پچ پچ!"

امیدوارم شما هم همیشه موفق باشید!!!!!!!

فعلا...

بالاخره از بلاتکلیفی نجات پیدا کردم و توی آزمون ارشد پزیرفته شدم

هنوز در سفرم....

تا بعد...

هرکس به سکوت این جهان خندیدست!

گفتم که سکوت چاره ی دردم نیست.

دردم چو سکوت دیگران گندیدست!!

با عرض سلام خدمت خوانندگان عزیز

! لازم به ذکره یه مدته از دوست خوبم آقای مهم نیست هیچ خبری ندارم

از تمامی خوانندگان محترم تقاضا میشه در صورت یافتن هر گونه اطلاعاتی از آقای مهم نیست منو

درجریان بذارند

شاد باشید و آزاد

باور کنید من سیاسی نیستم ولی خب از بعضی چیزا آدم خندش میگبره دیگه!!!!!!!!!!

از بعد از انتخابات به این نتیجه رسیدم که :

فضولی واقعا کار بدیه! خصوصا تو کار آدم بزرگا!!!!!!!

در پی بازدید از وبلاگهای دوستان این چند بیت را با همان وزن و گاه همان ابیات تقدیم می کنم... (رجوع به پیوند ها ی وبلاگ "زلیخا" و "بیژن کیا") 

هی دور می زنی از زند تا ستاد

این همه بشر تلاش کرد تا بتونه دنیا رو درست کنه ولی تازه رسیده به اول خط

آخر خط که می رسیم      خط و درازش می کنند

شاید که ز دوست یاد بسیار کنید

چون باده ی خوش گوار نوشید به هم

نوبت چو به ما رسد نگون سار کنید

آن را مشت می کنم

چه قلب کوچکی دارم!

چگونه عاشق شوم؟

مثل سکوت محض غزل در برابرت

ردی ز پای حادثه هموار می شود

سیاسی نیستم رفیق! سیاست زده ام! .... 

حالم به هم می خوره از ایییییییییییییییییین همه بازی برای رسیدن به قدرت! برای من فرقی نمی کنه از عشق بنویسم یا از سیاست! برای من دو بیت بالا هزار جور معنی داره انگار پر از حکایته همین دوتا!

برای من؟؟؟؟؟؟؟؟؟

گفتم من؟؟؟؟؟؟؟؟؟

دیگه تصمیم گرفتم به جای من بگم تو!! تو! همون عشق! همون اراده ا! همون مرگ؟؟!

به قول اخوان:

دلم از مرگ بیزار است

که مرگ اهرمن خو آدمی خوار است

ولی آن دم که ز اندوهان روان زندگی تار است

ولی آن دم که زشتی و بدی را گاه پیکار است

فرو رفتن به کام مرگ شیرین است

همان بایسته ی آزادگی این است!

مرگ! همون تو!

 روابط عمومی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد: بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران به عنوان مهمترین مرجع تولید و انتشار آمارهای اقتصادی کشور این اطمینان خاطر را به آحاد جامعه می دهد که کارشناسان این بانک هیچگاه اصول حرفه ای کار خود را فدای ملاحظات کوتاه بینانه نکرده و حفظ اعتماد عمومی را مهمترین سرمایه کاری خود می دانند .
       انتشار منظم و مداوم شاخص قیمت خرده فروشی از سال 1315 و تولید ناخالص داخلی از سال 1338 گواه این مدعاست که بانک مرکزی اندازه گیری دقیق فعالیت های اقتصادی و حسابداری اقتصاد کلان کشور در بیش از 5 دهه را سر لوحه کار خود قرار داده و دقت در محاسبه را  صرف نظر از نتایج محاسبات  فدای اغراض سیاسی ننموده است . به خصوص در مورد محاسبه شاخص های قیمت ، این بانک از 70 سال تجربة موجود بهره مند بوده و روش های آن بارها توسط کارشناسان بین المللی و داخلی مورد ارزیابی قرار گرفته و صحت آن تایید شده است .
        برای برآورد شاخص قیمت خرده فروشی در حال حاضر براساس تجدیدنظر سال پایة 1383 با مراجعه به بیش از 12 هزار خانوار در 75 شهر کشور ، هزینه و ضریب اهمیت 359 قلم کالا و خدمت در سبد مصرفی خانوار مورد ارزیابی قرار گرفته و به محض نهایی شدن نتایج برای اطلاع عموم از طریق گزارش های رسمی منتشر شده و در پایگاه اطلاع رسانی بانک مرکزی در اختیار قرار می گیرد.
       بنابراین سبد کالاها و خدمات مشمول شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی تا حد امکان ( از جنبه نظری و عملی ) به الگوی مصرف واقعی خانوارهای شهرنشین کشور نزدیک و مطابق با استانداردهای جهانی است.
       نکته ای که در بهره برداری از آمارهای فوق باید مورد توجه قرار گیرد ، سازگاری ارقام مورد استفاده است . به عنوان مثال نرخ تورم سال 1387 برابر 4/25 درصد می باشد. شاخص مذکور در اردیبهشت سال 1388 به 6/23 درصد رسیده است . این ارقام که در یک چارچوب محاسباتی برآورد شده اند با یکدیگر قابل مقایسه می باشند. از سوی دیگر نرخ رشد شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی در اسفند 87 و اردیبهشت 88 نسبت به ماه های مشابه سال قبل به ترتیب برابر 8/17 و 15 درصد می باشند . دو رقم اخیر نیز با یکدیگر قابل مقایسه می باشند.
      نکته قابل توجه آن است که مقایسه نرخ تورم در هر مقطع با نرخ رشد شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی در ماه متناظر قیاسی مع الفارق بوده و حداقل برای مخاطب غیرحرفه ای گمراه کننده می باشد. به علاوه آنچه که در محافل علمی از آن به نام نرخ تورم یاد می شود همان تغییرات شاخص بهای کالاها و خدمات مصرفی در 12 ماهه منتهی به هر ماه نسبت به دوره مشابه سال قبل است.  این رقم چنانکه فوقا" بدان اشاره شد در مقاطع اسفند 87 و اردیبهشت 88 به ترتیب برابر 4/25 و 6/23 درصد بوده است.
        جهت مزید اطلاع خوانندگان گرامی ، متوسط نرخ تورم سال ، نرخ تغییرات سالانه شاخص قیمت در پایان هرسال و متوسط نرخ تورم در ادوار چهار ساله منتهی به سال 1387 برای دوره 87-1368 در جدول زیر ارائه می گردد. به علاوه کارشناسان این بانک آمادگی کامل خود را برای ارائه هرگونه  توضیح مجدد به شهروندان گرامی در مورد نحوه محاسبة آمارها و رفع شبهات احتمالی اعلام می کنند.

یا هو

گفتا من آن ترنجم

که اندر جهان نگنجم

گفتم به از ترنجی

 لیکن به دست نیایی

گفتا تو از کجایی؟

که آشفته می نمایی

گفتم منم غریبی

از شهر آشنایی

سلام

گفتم سلام به احترام دل هایی که هنوز نمرده اند. به احترام قلب هایی که هنوز با عشق می تپند، به احترام جان هایی که جانانه اند!

 گفتم سلام با اینکه می دانستم نمی شنوم پاسخی از لبی،

که زیباست قناعت به همین دلخوشی چند روزه از نوشتن سلامی که شاید ببیند چشمی و سکوت کند اندکی با نگاهی آشنا

 اگرچه نبینم آن نگاه را

 و فراغت بالی بیایم برای پرواز در آسمان کلمات زیبای پارسی که جلا می دهد روح خسته و درمانده را

 و تسکین می یابد خستگی سال ها با نوشتن چند خطی بر سپیدی بی گناه این کاغذ های خط خطی!

 در این دنیای مجازی کسی شاید نمی داند رازت را

 و می خواند تا بیابد خود را لابلای این همه سیاه های درهم و برهم،

 چه فرقی می کند؟

 آن وقت که ساعت شلوغی ذهنت پر می شود از حس حضور کسی یا کسانی که نمی شناسند تو را و تو نیز نمی شناسی آن ها را

 ولی می دانی که حسی مشترک تو را وادار به نوشتن و ایشان را وادار به خواندن می کند.

سبک نوشتنم نه به شعر می ماند ونه به ترانه و نه از قوانین نثر بویی برده است!

تنها حرفی است برآمده از دل

دلی که گاهی احساس می کند خسته شده از این همه خستگی

دلی که می خواهد فریاد بکشد بی آنکه بشنود کسی صدایش را

دلی که هیچوقت نترسید از آشکار شدن رازش برای دیگران

دلی که همه را دوست پنداشته از ابتدای حضورش در دنیا ی بی حساب و کتاب خویش

دلی که فکر می کند کلام سنگینش را همه می فهمند

حتی مادرش از دو نسل پیش و برایش رجز می خواند و نمی خواهد بفهمد تفاوت آدم ها را

دلی که فکر می کنند همه باید بفهمند ولی بعد می فهمد که هیچ لزومی وجود ندارد برای درک مطلب تو توسط دیگران

دلی که همه فکر می کنند دیوانه شده است از بس اثبات کرده قضایای ریاضی را و حل کرده مسئله های بی قرار آن ها را

و می خواهد بفهماند اینهمه روابط منطقی نه تنها دیوانه کننده نیستند که آرامش بخشند،

که دیوانگی دلش از روابط غیر منطقی خارج از کتابهای ریاضی است!

و اینک بدرود می گویم حضور دوستانم را که می دانم می خوانند این سطرها را

می نویسم، می بینم، می خوانم، می دانم و فکر می کنم پس هستم!!!!!!!

شاد باشید و آزاد!!!!!!!

از این همه شعار بیزارم

اميدوارم شاد باشيد و آزاد مثل هميشه

يه منبع جديد براي جستجو پيدا كردم در مورد انتخابات:

http://www.hammihan.com

يا حق